Hoe lang kan dat nog goed gaan? Jij al in deze vreemde stad en ik nog steeds daar.
Hoe lang houden we het nog vol? Om de zoveel tijd even bij elkaar.
Mijn koffer voor jouw kast, half open, nooit werkelijk uitgepakt.
We nemen de moeite en we praten, maar ik ben het telefoneren echt zat.
Gelukkig, tijd heelt alle wonden. De grootste pijn is al geleden.
Binnenkort hoeven we elkaar niet meer te zien.
Jij staat aan de andere kant van het raam. Zoek je nog naar mij?
Dan glij ik aan je voorbij als de trein begint te rollen.
Langzaam wordt jouw punt steeds kleiner.
Je lost op in nevelen van de ochtend, mijn gedachten en de tijd.
Mooi sfeertje. Knap gedaan!
@newcomm, goed geschreven
@Hay @Ineke Dank jullie wel.
Het idee kreeg ik een tijdje terug door een liedje. Verhalen van mensen met LAT-relaties gaven invulling plus een paar eigen details van vele familiebezoeken in het buitenland.