Schrijf mee!
« »

Familie, Maatschappij

Afscheid

4 maart 2014 | 120w | Sanne van Zijl | 10 |

Wezenloos staar ik naar het landschap achter het keukenraam. Waarschijnlijk voor de laatste keer. Wanneer ik mijn ogen scherp stel, treden langzaam de contouren van een percolator naar de voorgrond. Robuust doch statig, functioneel doch decoratief. Mijn moeder in een notendop. Mijn gedachten glijden weer af. Met een schok ben ik terug in de verkreukelde auto waaruit ik, wonderbaarlijk genoeg, ongedeerd ontsnapte. Ik zie weer hoe mijn moeder in een ziekenwagen met gillende sirenes wordt afgevoerd. Te laat. In haar witte kist was ze niet statig, robuust, functioneel of decoratief meer.
Zuchtend pak ik de percolator van de vensterbank, stop hem in een van de dozen en met een rol ducttape sluit ik een hoofdstuk van mijn leven.
Dag mama.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Sanne van Zijl of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »