Sinds gisteren zwerf ik rond. Een monsterlijk gevaarte betrad de akker. Vlijmscherp, de zon weerspiegelend, drongen de metalen bladen de donkere aarde binnen. Mijn onderkomen in een snede verwoest. Het tikken van regen op het bladerdek doet mij ontwaken. Grijze wolken en een kille wind kondigen de naderende winter aan. Ik kruip uit mijn schuilplaats en schud mijn vacht. Op zoek naar ontbijt nu de schemering me nog behoedt. Zelfs de stengels verliezen hun kracht in dit jaargetijde. Knabbelend aan droge toppen en herfstbladeren beweeg ik me voort. Plots verstijf ik. Komt het dichterbij? De vogels stoppen hun gekwetter. Luidkeels lachende mannen in groen. Jankend blaffen. De akker trilt onder me. Zigzaggend vlucht ik. Dan doorzeeft de hagel mijn pels.
« Bindend door gemis: mosterd
Grijze Poep »
« Bindend door gemis: mosterd Grijze Poep »
Communicatie
Aangeschoten
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Karin Gene of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Bindend door gemis: mosterd Grijze Poep »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Creatief om het thema vanuit het perspectief van een dier te schrijven. De openingszin ‘gisteren en dakloos’ zette me even op het verkeerde been en maakte het in aanvang voor mij ongeloofwaardig. Jammer, omdat het vervolg mooi is beschreven. <3
Dank AnneJo. Met de eerste zinnen heb ik getracht een sfeer van naderende ellende te creëren. Jouw reactie lezende denk ik dat ik daar onvoldoende in geslaagd ben ðŸ™
Hi Karin, er zitten hele mooie passages in jouw inzending. Vandaar ook het hartje. Mooier was geweest, het is ook een kwestie van smaak, om het perspectief toe te spitsen op het dier en niet te vermengen met woorden uit de mensenwereld zoals gisteren en dakloos. Dan was het naar mijn bescheiden mening helemaal perfect! Goed gedaan.
Wanneer je vanuit het perpectief van het dier redeneert en daarbij mensenwoorden en mensenbegrippen hanteert, kom je vanzelf op dakloos en gisteren. Waarom niet? Grote schrijvers die het dierenperspectief hanteeerden, zoals Anton Koolhaas, hebben dat ook gedaan.
Ik vind dit een perfect stukje en een hartje waard.
Chris
Dank voor je mooie woorden Chris….
Prachtig geschreven. Ik ben het eens met Chris wat betreft het perspectief.
Dank Nel, dat is goed voor het zelfvertrouwen 🙂
Creatief gedaan, Karin. Super dat je nadenkt over sfeer, toon, ritme.
Probleem met het ik-perspectief is dat je het verhaal niet kunt vertellen als de ik doodgaat. Maar goed, laten we het erop houden dat het konijn het heeft overleefd 🙂
Ik ben het met AJ eens. SUGG: Mss is als eerste zin “Sinds kort ben ik zonder onderkomen” treffender. Dat heeft een sombere klank en een enigszins “doods” ritme. Verderop zou je voor onderkomen “hol” kunnen gebruiken (om 2x onderkomen te vermijden).
Ik zal me nu als een konijn uit de voeten maken, voordat je je hagelgeweer op mij richt!
Dank Leonardo. Of het konijn het overleefd heeft laat ik over aan de verbeelding van de lezer, en wees gerust, ik schiet hooguit met losse flodders 😉
Mooi stukje Karin. Een hartje hiervoor. Ben het wel eens met dat de eerste zin misschien te veel van een menselijk idee uitgaat. Hij zou misschien weg kunnen? Of vervangen door: ‘Sinds gisteren zwerf ik rond.’
Dank Marjolein. Had de eerste zin zelf veranderd in ‘ sinds gisteren ben ik zwervende’ . Maar vind jouw voorstel nog beter! Klap zo mijn laptop nog maar even open om het aan te passen.