Schrijf mee!
« »

Fictie

Zelfmedelijden

12 augustus 2014 | 120w | SF   | 4 |

Al ik ben is zinvol, niets dan nuttig
maar toch doelloos in mijn zijn.
Dan zijn niet de speldenprikken
maar leegtes er tussen juist de pijn.
Tot mijn bruikbaarheid is verstreken
geef ik mijn lijf in dienstbaarheid.
Tot men op mijn contouren is uitgekeken
dien ik mijn tijd.
Ik dien mijn tijd.

Van vrijheid beroofd en berooid,
gebruikt, genaaid, altijd gelaten,
wordt de snit mij slechts op de romp
in plaats van op het lijf geschreven.

Schouwer. Noem mij onvoltooid,
een lichaam zonder ledematen.
Een op stok geklampte klomp
die moet zijn zonder te mogen leven.

Gedoemd te moeten ondergaan,
niets te kunnen dan aan laten meten.
Lijdzaam roerloos blijven staan.
Dat is hoe het is
om paspop te heten.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van SF of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »