Eergisteren, na het pinnen, ging ik mijn boodschappen in de schoudertas doen. Die leg ik altijd eerst in het winkelwagentje.
Toen ik de vleeswaren pakte, gleed er een pakketje palingworst uit het plastic van de drievoudige verpakking die C1000 tegenwoordig hanteert bij vleeswaren. De worst viel op de tralies van de winkelwagen. In een geconditioneerde reflex dacht ik aan al die bacteriën van al die mensen en al die tassen en gruwde.
Dat was niet nieuw. Gelukkig heb ik in mijn leven inmiddels geleerd in zo’n situatie een relativerende gedachte te ontwikkelen. Die hielp:
“Als ik het niet had geweten, was ik ook niet ziek geworden.”
Ik heb de worst direct op brood genuttigd. Ik ben inderdaad niet ziek geworden.


Recente reacties