Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Wildplassen

3 mei 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 9 |

“Ik moet heel erg plassen,” de liftster kijkt Henk benauwd aan.
“Over 25 kilometer is er een parkeerplaats, kan je het niet ophouden?”
Terwijl ze nee schudt, schudden haar grote borsten mee: “Echt niet, ik klap bijna.”
“Oké, ik parkeer hier wel in de berm.”
“Dank je,” met getuite lippen kust ze hem en aait even met haar hand langs zijn gulp.

Zij stapt uit en Henk kijkt verlekkerd hoe ze verleidelijk heupwiegend in de struiken verdwijnt. Vanuit de struiken klinkt het zwoel: “Henk, kom je ook?” Hij rukt de deur open en stapt uit. Zich door het struikengewas wringend, maakt hij alvast zijn broekriem los. Achter hem start een auto. Hij hoort nog net: “Toedels!” terwijl zijn BMW wegscheurt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »