Alleen in het bos, een hartinfarct. Thomas had het niet overleefd. Zara keek naar het dichtgevouwen briefje in haar hand. Aan de buitenkant stond haar naam in slordig handschrift. Het handschrift van iemand die met zijn laatste krachten haar naam had geschreven. Haar broer had hem gevonden, levenloos. De pen en het briefje naast zijn gezicht. Hij had het briefje meegenomen zoals het daar lag en ongeopend aan Eline gegeven. Ze aarzelde, durfde het niet open te maken. In zijn laatste minuten had Thomas aan haar gedacht. Was het dan toch wederzijds? Nooit hadden ze iets uitgesproken tegen elkaar. Voorzichtig opende ze het briefje. Het waren vier woorden die zich voor altijd in haar geheugen nestelden: ‘Ik wacht op je’.
« Haar donkerharige doos
Zware last »
« Haar donkerharige doos Zware last »
Communicatie, Liefde
Ware liefde
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Haar donkerharige doos Zware last »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Zara Welkom te 120w. Een heel aardige eerste inzending! Ik hoop meer van je te lezen