Het blijft een feest met lading. Vroeger één van blijdschap. Ik mocht de dinerkaart schrijven, met mijn mooiste letters. Wat we allemaal niet gingen eten, die dagen: hoofd, voor, na en zelfs een tussengerecht. Later kwam mijn verzet: al dat eten, drinken en hangen, en dat terwijl er elders zoveel armoe is. Nee, ik at niet mee met de kerstmaaltijd die mijn geliefde had gemaakt voor haar ouders. Ik ging strijdbaar naar huis, boerenkool eten. Met kleine kinderen wordt een mens weer week. En dus verscheen de kerstboom in ons huis. Dit jaar was raar en zwaar, ik wil eigenlijk alleen maar eten, drinken en wat hangen. Maar mijn kinderen hebben het over Syrië en de Filippijnen. We eten stamppot.
« Bakken vol lof
Thuiskomst »
« Bakken vol lof Thuiskomst »
Column, Cultuur, Eten & drinken
Verzet
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Bakken vol lof Thuiskomst »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Deze dagen lijken altijd tegenstrijdig te blijven.
Mooi beschreven Lisette. Een bekend gevoel.
leuk en goed stukje Lisette!
Goed punt.