Min vrouw is heel sterk in het bedenken van nieuwe woorden. Ik weet niet waar het vandaan komt. Is het verspreking, taalcreativiteit, klankassociatie of schakelt er iets mis in haar hoofd? Neem nou de namen van onze huisdieren. Onze jongste hond heet Tobi, maar zij noemt hem “Tobertje”. Redelijk herkenbaar maar ik vrees nog verdere vervorming. Onze andere hond heet Mika, maar zij noemt hem vaak “Jan Appelflap”. Als hij holt flapperen de oren en hij kijkt tamelijk “appelig” als je hem bestraffend toespreekt. Dat zou een verklaring kunnen zijn. Ons overleden teefje heette Dixie en regelde het allemaal zelf: “Dixelateur”. Ook verklaarbaar. Maar onze kater van vroeger noemde ze: “Tiep Jan Joris Schokerank Janus”. Wat daar is mis gegaan….


Recente reacties