Onder de maaltijd trilde het plafond. Stenen vielen omlaag en belandden in de salade. Cerberus huilde uit alle drie zijn kelen.
Woest zwaaide Hades met zijn tweetand. ‘Charon,’ brulde hij. ‘Kom hier! Dat was géén gewone aardbeving. Had ik jou geen opdracht gegeven het mensengebroed deze onzin af te leren? Stap in je boot en breng mij de idioot die verantwoordelijk is.’
Charon boog en vertrok. Spoedig stond hij weer voor Hades. Hij hield een dik, spartelend mannetje met zwart haar en een bloempotkapsel aan zijn nekvel omhoog.
‘Ik vond hem in een plaats die begon met iets als Pjong,’ verklaarde Charon.
‘Ah, dan weet ik het al,’ riep Hades. ‘Breng hem naar de Tartaros. Zijn vader hangt daar al.’
Leuke invalshoek 🙂
Dank je. Ik schrijf niet zo vaak actuele stukjes. Hoe dit bij me opkwam, weet ik al niet meer. 😉
@Hay, origineel en goed geschreven.
Je zou het vaker moeten doen, het gaat je goed af!
Beeldend verhaal, goed geschreven.
Dank! 😉
Grappig en scherp tegelijk. Goed!