Ik keek naar dat wijf,
iets ontnam me het zicht.
Zweet op haar lijf,
glinsterde in het licht
De maan was vol,
en ze schreeuwde het uit.
Het maakte me horendol.
Er groeiden haren op haar huid.
Ik keek naar haar tanden,
wit met druipend kwijl.
Ze wilde me aanranden,
en dat vond ik wel geil.
Ze beet in mijn nek,
dat hoort er zo bij.
Ik vond het een te gek,
en zalig vrijpartij.
En zo werd ik haar bezit.
Er was bloed om haar lippen,
en het droop van haar gebit.
Het was lekkerder dan wippen.
Nu moet ik voor eeuwig leven,
en heb het niet zo slecht,
maar u moet mij nu vergeven,
anders bederft mijn tussengerecht.
“…en ze schreeuwd het uit…” Lijkt me fout. ‘Schreeuwde’ of ‘schreeuwt’, maar gezien de schrijfwijze in de verleden tijd zou ‘schreeuwde’ passen.
“…Ik vond het een te gek,
en zalig vrijpartij…” Is ook niet helemaal jofel 😉
Metrum is mijns inziens niet correct. Al met al niet je sterkste werk. Al kon ik aan de titel al zien wie het geschreven had 😉
Metrum??
http://www.gedachten-gedichten.nl/metrum.php
Slechts een hartje voor dit stukje. Belachelijk.
@DeFrysk, het is niet één van je betere werken. Er stonden/staan fouten in en het leest niet steeds even lekker. Ook is er sprake van dwangrijm, ofwel: woorden gebruiken omdat ze rijmen.
De maan was vol,
en ze schreeuwde het uit.
Het maakte me horendol.
Er groeiden haren op haar huid.
Een maan die het uitschreeuwt? Een maan met haren op haar huid?
Het hele stuk lijkt over die maan te gaan, maar bedoeld is natuurlijk dat wijf. Maar dat staat er niet. Om de juist bedoeling over te brengen, zou je “zij” kunnen schrijven in genoemde strofe.
Wanneer je van dit gedicht een verhaal zou maken, zou het hele verhaal er wel eens flink op vooruit kunnen gaan.
Dank je Ineke . Ik waardeer je opmerkingen en ideeën. En mensen, mocht je iets opvallen, schroom dan niet, zeg iets!
@DeFrysk, je wilt graag meer feedback?
Ik kan me voorstellen dat iemand die een gedicht schrijft in plaats van een ‘gewoon stukje’ zich soms een roepende in de woestijn voelt.
Ik ben niet echt ‘van het dichten’ en daarom ben ik altijd huiverig om er commentaar op te geven. Ik heb al heel wat goede, spitse en originele stukjes van je gelezen, maar dit sprak me qua inhoud en ook qua vorm niet aan. Misschien sla ik ook nog eens aan het dichten, al is het maar om het daardoor ook bij anderen beter op de juiste waarde te kunnen schatten.
Metrum matig, dwangmatige rijm,(hier vooral in de laatste zin: ’tussengerecht’) dat lees ik vaker.
Inhoud vol fantasie en drama, ik lees dit met genoegen.
Dank jullie wel. Zonder commentaar leer ik niets. Ik plaats ze niet voor niks op 120w.nl
van mij een hartje, is toch een origineel gedicht,tanden-aanranden is wel wat haperend!