Muizen, mijn tante Maike was er panisch voor. Door haar dacht ik vroeger dat alle oude vrouwen op een stoel konden springen, als ze zo’n minimonster ontwaarden. Gek genoeg rekende ik mijn moeder daar niet toe. Zij vond ze dan ook niet eng, hooguit vervelend. “Dan nemen we toch een poesje”, fleemden wij in koor. Maar dat vond ze ook niks. Mijn moeder bewaarde al haar liefde liever voor haar kinderen, en haar man. We gingen vaak met het gezin van tante Maike op vakantie. In een groot huis, met heuse hooizolder. We speelden er volop. Totdat mijn kleine broertje ’s ochtends vrolijk riep: “Kijk, tante, hier liggen allemaal stukjes hagelslag!” Haar vakantiepret was op slag voorbij door die muizenkeutels.

Haha leuk,een <3