Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Liefde

Tweede woning

28 augustus 2013 | 120w | JelStein | 9 |

“Pak jij die spulletjes?”, vraagt ze terloops. Het zou jammer zijn als wij ze kwijt zijn. Uit de ladekast van ons zojuist ingerichte appartement, een tweede woning in het stadscentrum, pak ik werktuigelijk wat er ligt. Waarom eigenlijk?

“Ik breng de spulletjes alvast naar de auto.” We spreken af bij een eetcafé in de buurt. Enige tijd later stap ik er binnen. Zij blijkt geanimeerd keuvelend te tafelen met drie vriendinnen. De maaltijd staat reeds op tafel. Geen plek voor mij…

Zij wendt afstandelijk een wang naar mij en zegt: “Geef mij een kus. Dit is een afscheid.” Ik gehoorzaam lijdzaam. Ze negeert mij verder. Ik stap naar buiten waar het regent.

Vandaar dat het appartement op haar naam moest!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van JelStein of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »