Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie, Mensen

Tijdschrijven

12 december 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 14 |

Meestal starten mijn verhalen in het midden. Ze zwalken wat en stappen dan via het begin, weer door het midden, richting einde. Kon ik maar bij het begin beginnen. Helaas is dat vaak niet mondain genoeg. Het begin ontleent zijn bestaansrecht aan de context van het midden. De toehoorder identificeert zich pas met de hoofdrolspeler als er naast persoonlijke details genoeg verhaal is.

Volgens Hermans is het einde een vast gegeven, namelijk de dood van de protagonist. Waarom niet daar starten? Persoonlijk ben ik geen voorstander van oorzaak en gevolg omdraaien, omdat de spanning dan al is gesneden. Zou beginnen en eindigen in het midden de oplossing zijn?

Waar komt toch die koppijn vandaan? Waarom ben ik hier aan begonnen?!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »