Mijn mond valt open. Daar zit het mooiste meisje van de wereld. Ze kijkt me aan met haar mooie ogen en dito glimlach. Ze bestelt iets. Een Cointreau of zo.
Ik kijk je lachend aan en wandel naar je toe, want ik wil met je lachen, met je praten. En je lacht en vraagt me hoe ik heet. Ik vraag je of of je hier vaker komt.
‘Nog een drankje lieverd?
Of gaan we naar mijn plek.
Samen uit eten?
Eerst nog een kus’.
Mijn arm om je schouder. Jouw hoofd op mijn schouder. Ik ben een prins en jij bent mijn prinses. En samen leven we nog lang en gelukkig.
Maar mijn knieën knikken en mijn hoofd schudt nee.
Weer een echte Defrysk-doordenker…
Morgen ga ik het nog een keer lezen. 😉
Mooi
Mooi, gevoelig.
Loop ik daar en schud k daar mjn hoofd?