Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Te diep

27 maart 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 8 |

Vier betonnen kolossen van het boorplatform boren zich in de zeebodem. Methaanijs breekt, een gordijn van gasbellen ontsnapt richting oppervlakte en een oeroude entiteit ontwaakt. Zijn millennialange, droomloze sluimer is voorbij. “Eten!” Uitgehongerd schreeuwen parasieten op zijn acht armen om voedsel, de jacht begint.

Jacob tuurt door de mist naar het water: “Zie jij iets Pelle?”
Pelle schudt zijn hoofd: “Niets aan deze kant, maar …” Een doffe dreun, de sleepboot trilt en Pelle smakt tegen het dek. Bleke tentakels schieten uit het water, zuignappen hechten zich aan zijn torso, gillend wordt hij overboord getrokken.

Jacob wordt uren later, drijvend tussen brokstukken van de sleepboot, uit zee gevist. Zijn redders vragen hem wat er is gebeurd, hij mompelt geschokt: “Hafgufa”.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »