Jouw moeder werd 90 jaar en jij wilde er wat van maken. Ondanks dat jij al jaren chronisch ziek bent, heb jij je helemaal gegeven en ben jij vrijwel die hele dag in touw geweest. Puur op wilskracht omdat het op jouw manier moest, want “niemand anders doet het”. Die dag is goed verlopen en dat geeft jou een goed gevoel.
Er waart nu al twee dagen bij ons in huis een uitgewoonde zombie rond. Het is voor iedereen moeilijk daarvan een voorstelling te maken. Jij bent niet in beeld. Men ziet slechts foto’s van de film van jouw leven. Als men jou ziet is dat een “up” moment. De “down” momenten zijn voor ons. Jouw strijd gaat altijd door.
Zo gaat dat meestal, de slechte momenten ziet men niet, alleen de goede momenten.
~Voelbaar
Gevoelig en respectvol geschreven.
Dankjewel @anneke @Levja @hendrike. Het is een wankel bestaan, zelfs van dichtbij zie ik niet “de hele film”
Mooi & herkenbaar Jelle. Ik denk dat dat voor veel meer mensen geldt dan we denken.
Ik vind de jij-vorm goed gekozen.