Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie

Sporen

4 februari 2013 | 120w | Hadeke | 7 |

‘Kom, we gaan op pad!’
Ze staat helemaal klaar, regenlaarzen aan en paraplu bij de hand.
‘Hier staat alles in,’ roept ze enthousiast.
Ze heeft het oude schrift van haar opa stevig vast. Een schrift met detailtekeningen en het nette handschrift van de generatie vóór mij. Op de eerste bladzijde staat een afbeelding van een hondekop.

Al snel zijn we waar we wezen moeten.
‘Niet te ver voorover buigen!’ waarschuw ik haar.
‘Hij staat al open! Mag ik erop tikken?’
‘Nee, laat hem maar met rust. Kijk maar eens welke dit is.’
‘Ik denk de groene knolamaniet, die zijn giftig.’
Zo neemt mijn vader zijn kleinkind mee de natuur in.
Met Boris naar de paddestoelen, had hij dit deeltje genoemd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »