Wankelend loop ik naar de kelder om een nieuwe fles te pakken. Het trappetje is stijl, ik mis een trede en glijd omlaag. Heel even vallen mijn ogen dicht. Als ik wakker word zie ik, steeds scherper, onder de kast een fotoboek liggen. Mijn hart gaat sneller kloppen en met trillende handen pak ik het boek, ga zitten en sla het open. Een mooie, zongebruinde meid lacht me ondeugend tegemoet. Herinneringen drijven boven aan die fotoshoot op de Malediven. Dan kijk ik opzij en zie in een oude spiegel een magere, bleke vrouw met rooddoorlopen ogen. Wanhopig grijp ik naar een fles whisky. Dan een schreeuw vanuit het diepst van mijn ziel, gehuil, een harde klap, duisternis. Het is voorbij.
« Bergbeklimmen
Bloedband »
« Bergbeklimmen Bloedband »
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Spiegel
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Anouk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« Bergbeklimmen Bloedband »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Oei, wat een triest verhaal. Mooi verwoord, dat wel. Klein puntje wat je moet aanpassen: pak ik (i.p.v. pas).
Je stukje raakt mij.
(En inderdaad tikfoutje wegwerken. Pas=pak)
@Anouk <3 mijn vochtige ogen zeggen hoe beeldend dit is geschreven.
Thriller in mini-formaat.
<3!
Zo tragisch en zo mooi geschreven.
Oh ja, nu lees ik het ook. Inderdaad een tikfoutje!
Hoe pas ik dat tikfoutje aan? Kan ik dat zelf doen?
Mooi Anouk, heel intens.
Aanpassen kan pas als je veelschrijver ben (na ong 15 stukjes). Nu kan je het aan Frank vragen via Contact linksonder op deze pagina.
@Inge, bedankt, ga ik doen!
@Anouk Heel mooi geschreven.