Het maakte haar niet uit, werkelijk niet. Omdat ik geen geduld had was ze bereid de frituur wat hoger te zetten en ik stond naast haar te wachten tot de patat klaar was.
Haar guitige fastfood outfit. De blossen op haar wangetjes en de professionele manier waarop ze met de friet in het kokende vet stond te hannesen. “Bijna klaar hoor!”, kirde ze en ik begon te twijfelen aan haar vakmanschap. Dat bleek, want met haar blote linkerarm begon ze de friet op te scheppen rechtstreeks uit het kokende vet.
Toen ze mijn geschrokken blik zag, stelde ze me gerust. Haar linkerhand was toch al geamputeerd. Hoe ze met die stomp van haar patatten schepte, zal ik niet snel vergeten.
« Beestjes voeren
Zondagsrust »
« Beestjes voeren Zondagsrust »
Fictie
Resonanties van de werkelijkheid (7)
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Beestjes voeren Zondagsrust »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties