Schrijf mee!
« »

Fictie

Resonanties van de werkelijkheid (6)

9 juli 2013 | 120w | Lijmstok | 7 |

We gaan beginnen. Niemand kent de liefde beter dan muziek, niemand neemt me dat af. Klamp je vast, aan de reling van het dolende schip in het hart van de storm. Er vliegen roeispanen, reddingsvesten en stukken boegbeeld dwars door de kajuit en toch zink ik niet. Ik volg alleen het dolen van golven, mijn nek nog net boven de vloedlijn. Als ik maar lang genoeg blijf drijven, als ik overeind blijf in dit geweld, kan ik alles aan. De kalmte en de rust van het vertrouwen wat ergens diep in mezelf verstopt ligt, wrikt zich een weg omhoog naar mijn bewustzijn. Een uitgestelde beloning die het licht niet kan verdragen als er nooit een zwemles is geweest. Ik verdrink.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »