Een smoezelige vaatdoek veegt de bar schoon. Ik moet pissen. Wankelend kom ik van mijn kruk. Een vlaag koude lucht waait door de kroeg. In een reflex kijk ik richting buitendeur. Een geblondeerde godin betreedt het etablissement. Met een zweem van superioriteit keurt ze de aanwezigen. Ze schenkt me een roofdierachtige grijns. Haar mond mimet:”Hallo, schat.”
Gehypnotiseerd bestudeer ik hoe ze heupwiegend op me af komt. Wat ging ik ook al weer doen?
Voor mijn geestesoog verschijnt mijn allereerste kalverliefde. Zacht streelt ze mijn wang, ik hoor haar verlegen lachje. Lange lokken glijden als fluweel door mijn vingers. Wat is ze nog breekbaar en naïef.
Ik fluister: “Ben je nog maagd?”
Zij lacht. “Nog niet, maar voor een prijs …”
Geïnspireerd door: The Animals – House of the Rising Sun (1964) http://www.youtube.com/watch?v=MgTSfJEf_jM
Dit nummer vaak gezongen, toen ik jaren en jaren geleden in een bandje zong. Dus mijn fantasie neemt een eigen pad nu. Mijn herinneringen dus.
@G.J. Je rauwe stukjes met een vleug nostalgie lees ik zo graag!
Mooie plaatjes. Zij, het nummer én je verhaal.
@Desiree & Connie bedankt 🙂