Oom Jac vulde trouw zijn wekelijkse voetbaltotoformulier in. Jac was uiterst stipt, in dat opzicht de witte raaf van onze familie.
Hij zat net op de pot, toen de totoformulierenophaler aanbelde. Jac riep nog naar de goede man dat hij achterom moest komen en dat het formulier op het hoekje van de kast lag. Zijn geroep vanaf de pot werd niet gehoord. Jac hees vliegensvlug zijn broek omhoog, opende de voordeur en riep de ophaler na. Te laat!
´s Maandags bleek hij als enige dertien goede kruisjes gezet te hebben. Die dag zat hij in zak en as. Dinsdags kocht hij een goede fles jenever en verdronk de tegenslag met zijn broers. We hebben er nooit meer iets over gehoord.


Ik heb enkele deatils aangepast om het binnen die 120 woorden te persen, maar het verhaal is nog altijd voor 95% historisch. 😉
details dus …
Toch prachtig verhaaltje 😉
Leuke anekdote, verdient hartje 🙂
Balen zeg! Ik denk dat iedereen wel voelt hoe pijnlijk dat kan zijn.
@Hay Gezien het thema kun je al verwachten wat er staat te gebeuren, wat niet wegneemt dat het beeldend beschreven is.
Opmerking:
– We hebben er nooit meer iets over gehoord.
Dat zou sterker kunnen. Iets in de zin van: “Er werd nooit meer over gesproken”, Of: “Over de pot werd nooit meer gesproken”.
Ai da’s zuur. Zo klinkt het wel alsof ie er zich in 1 dag overheen heeft gezet, indrukwekkend…
Die uitdrukkig ‘de witte raaf’ ken ik niet (zal ongetwijfeld aan mij liggen 🙂 )
Ook volgens van Dale is een witte raaf iets zeer zeldzaams. Dat was een stipt iemand in onze familie ook. 😉