‘Straks komt je juf op kennismakingsbezoek,’ kondigt mama aan.
O nee, denk ik, het is toch niet waar?
Een week zit ik nu in haar klas, maar ik vind haar niks-niet aardig. Ze heeft trouwens ook geen gevoel voor humor. Vandaag moest ik zelfs naar de gang, omdat ik een scheetkussen op haar stoel had gelegd.
Daar heb je haar al. Om indruk op mama te maken, heeft ze haar neplach opgeplakt. Bah, wat schijnheilig!
‘Schenk jij wat fris in?’ vraagt mama.
In de koelkast tref ik een flesje citroenzuur en kiep het in een glas. Juf drinkt het met een stalen gezicht op, maar haar zoetsappige glimlach is verdwenen.
Ik zucht triomfantelijk. Zo ken ik haar weer, de zuurpruim.
Kostelijk!
Leuk, lekker zo’n zuurpruimerige juf 🙂
Net goed voor die juf haha.
Moet wel een enge juf zijn. Veelal lopen ze weg met de juf.
Heerlijk!
@Irma, erg leuk.
@Irma Ha! Die zit <3
Lekker zuur neergezet!
Gelukkig vergaat het de meeste juffen beter. Maar als kinderen iemand niet zien zitten, kunnen ze ook keihard zijn. Een meisje van groep 8 kwam mij na half vier eens verontwaardigd vertellen dat ze van juf Nijlpaard (ze was inderdaad niet bepaald slank) na moest blijven omdat ze op de gang gerend had. Dan kost het even moeite om je gezicht in de plooi te houden. Als je in zo’n situatie hardop gaat lachen, is dat dodelijk voor je collega. Maar ik slaagde er ook niet in om boos te reageren. 😉