Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Omdraaien

4 juni 2013 | 120w | Leonardo Pisano | 4 |

“Poolse bergen verkennen, hè? Zie je nu wat ervan komt?”
“Verdomme,” zei ik. “Geen bereik.” Ik legde het nutteloze ding in de middenconsole.
Mijn vrouw trok wit weg. “Start nog eens.”
Ik zuchtte, maar draaide de sleutel toch om, al was het maar om een paar seconden van haar gezeik af te zijn. Meer dan een slag maakte de startmotor niet.
“Je moet hulp gaan halen.” Haar stem klonk paniekerig. “Je móét.”
Ik staarde naar de grauwe lucht die miljoenen sneeuwvlokken over ons uitspuwde. “Dat kan toch niet?”
Ze keek me aan met opeengeperste lippen. “Kan-niet is geen optie. Straks zijn we ingesneeuwd.”
Ze draaide zich om naar de achterbank en trok het dekentje in de reiswieg recht. “Gá nu.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Leonardo Pisano of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »