Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Om te huilen

31 oktober 2013 | 120w | Hadeke | 10 |

‘Meestal helpt het als u aan een overleden huisdier denkt.’
Ik zit aan de keukentafel bij de man die mij tien euro heeft toegezegd.
Mijn eerste gedachte is: Rex. Samen rennen door het bos. Ik werp stokken, hij brengt ze terug. We zijn onafscheidelijk.
Tot de laatste dag. Rex springt uitgelaten uit de auto en rent met zijn kop hard tegen een boom.
Tranen beginnen over mijn wangen te lopen. Snel ritst de man een velletje van de keukenrol en vangt het vocht op. In de linkerbovenhoek maakt hij enkele aantekeningen, legt plasticfolie op het papier, opent de diepvries en plaatst zijn aanwinst bovenop de vele andere.
‘Stromen bij u nooit de tranen?’ vraag ik.
‘Hooguit bij een stroomstoring meneer.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »