De bloedmaan, de eerste volle maan na de zomerwende, kondigt zijn komst aan. We hebben een feestmaal bereid voor de gelukkigen, want Sanguitorix is een gevende god. Hij schenkt ons elk jaar een rijke oogst. Voor eeuwig in zijn nabijheid verkeren is slechts enkelen gegund. Een voorrecht dat alleen voor knappe jonge maagden is weggelegd.
High op een mengsel van paddenstoelen en boomschors wachten tien naakte maagden voor het altaar, zacht meewiegend op het dreunen van de trommels. Ik kijk mijn vader aan en haat hem hartstochtelijk. Hij vindt mij te lelijk om een bruid te zijn voor ‘Hij die door bloed waadt’. Daarom moet ik me altijd als jongeman kleden en mag niemand ooit weten wat ik echt ben.
@GJ Wat een verhaal!
– Hij vindt mij te lelijk ben om een bruid te zijn voor ‘Hij die door bloed waad’.
Er staat een woord te veel en een t te weinig in dit stukje.
– Daarom moet ik me altijd als een jongeman verkleden
Dit is niet een goede constructie. Het is: “Daarom moet ik me altijd als jongeman kleden”.
Je kunt de zin ook met verkleden schrijven, maar dan moet het net iets anders.
@Ineke thx! Ik weet niet wat hier gebeurd is, maar het lijkt alsof ik een kladversie ge-copy/paste heb. Beide zinnen zijn veranderd tijdens het schrijven en de woorden daarin waren in mijn versie al anders. Ik zal de volgende keer beter opletten, dit was wel heel slordig.
@GJ Zo ziet het er in elk geval goed uit!
So, wat een… intens verhaal GJ!
Thx @Inge 🙂
@G.J. Nice!