‘Ik wil naar je lachen, je telkens weer kussen, uren met je kletsen, stiekem aan je ruiken, thee met je drinken, of champagne, terwijl ik je warmte voel. Steeds weer naar je kijken en je kaak vluchtig strelen. Ik wil je de heerlijkste aardbeien voeren of misschien liever nog een goed gesprek. Ik wil liefde in je ogen zien als ik je onverwachts laat lachen. Ik wil je horen schateren, je telkens weer verbazen, je dicht bij me voelen, je uitputten, naar je luisteren, misschien nog wel honderd keer zeggen dat ik van je hou. Ik wil met je vrijen, je ogen donker zien worden, je stem een beetje schor.’
Mijn lief op het schilderij geeft geen antwoord. Nooit meer.


En weer zo’n ontroerend mooi met woorden geschilderd miniverhaaltje
Heb je graag een hartje gegeven
Mooi zeg
Het is een zeer passioneel en geloofwaardig stuk. Tot de laatste zin.
Daar ben ik in verwarring:
– Gaat dit over een overleden geliefde? Ik denk het niet, want “de man” is dan wel heeeeel afstandelijk en anoniem ineens.
– Gaat het over een onbekend manspersoon? Dan is de nood wel erg hoog of de fantasie erg rijk
ik moet het nog maar eens even herlezen over een paar dagen 😉
Prachtig verwoord verdriet. Het lijkt me duidelijk dat het om een verloren liefde gaat. Vertrokken of overleden, dat maakt niet uit.
Misschien zijn de druiven voor Jelle een beetje zuur, na twee maal van Connie verliezen 🙂
Je heb een punt, Jelstein. Ik heb getwijfeld tuseen het eerste deel inkorten en meer uitleg geven of het zo laten en het aan de fantasie van de lezer over laten. 120 Woorden is best lastig soms.
PS Je heet Jelle (begreep ik uit wat Janine schreef)?
PPS Dat van die druiven geloof ik overigens niet!
@janine ik kan niet verliezen want dan zou ik ‘het’ eerst in mijn bezit moeten hebven gehad. Hartjes worden gegeven door een wisselende anobieme groep. Het zegt hoegenaamd niets over de objectieve waardering van een stukje. Er zijn lezers die een goedgeschreven stukje inhoudelijk abject vinden en daarom geen hartje geven etc
Ik bkijf van mening dat het een giga stijlbreuk is als je tekstueel bijna de kilefde bedrijft en dat de slotzin dan over ‘de man’ spreekt.
🙂
Wat heb je dit mooi beschreven! <3
Heerlijk, vooral het eerste stuk. Ik zou blijven zwijmelen als je van de man, mijn lief zou maken.
Wij zijn fan!
ja, ja, ja Levja. Je hebt zó gelijk!
Ik ben slechts ‘schrijver’ en geen ‘veelschrijver’. Hoe graag zou ik ‘de man’ nu wijzigen in ‘mij lief’!
@Conny, gewoon veel blijven schrijven…Mocht je toch willen wijzigen kun je Frank een mail sturen. Mooi stukje overigens…
Ach weet je, het gaat er mij vooral om dat er zo maar iemand is die het snapte. En Desiree deed dat.
Sorry, ik bedoelde natuurlijk Levja!
Ja, dat wil ik ook allemaal met ‘de man’ op de foto…Wat mooi geschreven Conny!!
Ik vind het mooi zo. Mij komt het over alsof je vraagt aan die man op het schilderij: ´Wat vind jij ervan?´
Bij het lezen kreeg ik een heerlijke man op mijn netvlies. Bij de man van het schilderij aangekomen veranderde deze ineens in Johan van Oldenbarnevelt. Was even schrikken. Hij heeft veel betekend voor de Lage Landen, maar in dit beeld zie ik hem liever niet, ha, ha …
Hoewel ik de beleving van @Lousjekoesje ook heel begrijpelijk vind. Zo zie je maar, zoveel mensen, zoveel wensen. En jij blijft de regie houden, hoor over je schrijven.
😉
Ik vind het stuk erg mooi geschreven.
Een <3 hartje gegeven.
ja mooi, weten dat de man nooit meer uit het doek kan stappen!
Yo Conny, 🙂 Gefeliciteerd met je weekwinnaarschap.
Met nooit meer doe je het maar mooi weer. Proficiat @Conny
Dank je wel, Desiree 🙂
@ Levja Jouw reactie is geniáál!
Ja zeg, je flikt het weer. Gefeliciteerd.
Dank je wel, Lousjekoesje.
Ik denk dat ik het hier maar bij houd. Net als het nieuwe weekthema zijn ook een paar reacties citroenzuur.
Tot ziens!
Gefeliciteerd de nominatie van de weekthema.
Dank je, Nell!
@Conny Wat leuk zeg! Gefeliciteerd met je weekwinnaarschap. Je schrijfstijl vind ik erg mooi, ga zo door!
Dank je, Geertje. Ik doe mijn best 😉