Ze komen allemaal voor mij.
Ik maak een diepe buiging, het zit er weer op.
Iedereen is enthousiast.
Applaus.
Mensen gaan staan.
“Bravoooooo”.
Ik krijg een mooie grote boeket.
âWe zullen u missenâ en verdere lovende woorden.
Ik raap bloemen op, voel tranen prikken.
Ik loop weg maar word terug geroepen.
Weer kom ik terug en buig weer, harder geklap, gejoel.
Dan moet ik gaan.
Van achter mijn spiegel kijk ik naar mezelf.
Verberg mijn gezicht, schouders schokken.
Voel zacht een handje op mijn arm.
âNiet huilen oma, u heeft ons nogâ
â u kunt met ons ook spelenâ.
Ik knik en glimlach.” Ja dit was echt de laatste keer”.



Beste Nell van der Eijk, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag, bijvoorbeeld op ons schrijversforum. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie