wij zijn de lompen
de in de was gekrompen
vezels van stavast
ik merk, u bent verrast
liggend in hoeken
nooit meer op te zoeken
nimmer aangetroffen
stil hier, te verstoffen
vroeger mooie dagen lang
de zon scheen wij dan kort bemouwd
voor geen wasmachine bang
en soms door oude sokken uitgejouwd
maar sokken zijn van geen belang
langzaam werden kleuren bleek
de panden tot de draad versleten
naden losten steek na steek
we mochten nu geen shirt meer heten
geen bout die onze stof bestreek
wij zijn de lompen
de in de was gekrompen
vezels van stavast
ik weet, wij zijn een last
liggend in hoeken
nooit meer op te zoeken
nimmer aangetroffen
stil hier, te verstoffen
doekjes
bloeden
Heel weinig gebruik gemaakt van de komma. Hier mis ‘k ‘m toch wel, ‘de zon scheen wij dan kort bemouwd’
Mee eens, dat doekjes bloeden.
geen interpunctie in een keuze die ik vaker tegenkom
met als redenen oa:
– onjuist gebruik ontsiert
– dwingt te veel
– ontneemt lezer andere interpretaties
Nou nog de muziek erbij <3
In gedichten vind ik interpunctie ook niet altijd zo zeer noodzakelijk. Wie weet mis ik de komma niet met muziek erbij. Zou zomaar kunnen.
Meestal ben ik verzot op de stukjes van Ha, en al bewonder ik dit stuk inhoudelijk, de uitvoering vind ik iets minder, loopt niet op de een of andere manier.
Leuke invalshoek, mooi verhaal, mooie rijmwoorden.
Zelfs geen hoofdletters! Dat zou ik zelf niet kunnen, maar het kan. En eigenlijk stoort het mij dit keer niet. Knap als je dat voor elkaar krijgt.
Goede uitleg van Jelstein.
@Hadeke, Hoewel gedichten niet zo mijn ding zijn, vind ik deze wel mooi. ‘Naden losten steek voor steek.’ zulke zinnen zelfs prachtig.
Dank voor jullie reacties. Het is meer een soort liedje dan een gedicht. In die zin snap ik @unkownskin wel, ik heb meer op het vermakelijke dan het poetische gemikt.
@Hadeke Vezels van stavast, maar ze krimpen wel?
@ineke Er bestaan ook krimpende mannen van stavast, dan zullen er vast ook krimpende vezels van stavast bestaan. http://www.historici.nl/Nieuws....._Historiek