mooi zijn jullie
als spiegels van de ziel
haperingen en beschadigingen
zichtbaar en onzichtbaar
antagonisten
getekend door het leven
routekaart van de herinnering
mooi zijn jullie
stuk voor stuk
vertellend over schrik
pijn verdriet en schuld
vallen en opstaan
opluchting
genezing door leren
ongewenst door de perfectie
eis van een ander
zichtbaar in een ogenblik
met angst bekeken
eigen kwetsbaarheid
rauw besef van oordelen
soms vergeten maar altijd aanwezig
prikkend en jeukend
soms bewust opengereten
of onbewust gegeven
aan een ander
zelfspot als zout in de wonde
van het doorleven
door mij gekoesterd
mooi zijn jullie
mijn littekens ieder
dieptepunt omgezet in hoogtepunt
bewijs van mijn belevenissen
en het leven
dat ik heb doorgegeven
en bijna had verloren
de mooiste
Prachtig! <3
@boogje; de smaak te pakken? Mooi!
Dank dank!
Mooi Boogje <3
Zelf vond ik dat ik wel heel lang moest blijven raden naar waar het gedicht over gaat. Bij de tweede keer lezen vond ik het mooier, omdat ik dat wist 🙂
Dank Inge, dan ben ik geslaagd in mijn opzet.
Het was niet mijn bedoeling het meteen weg te geven. Ik wilde weer buiten de gebaande paden gaan, zoals ik meestal doe.
mooi <3
Dank GJ 🙂