Schrijf mee!
« »

Familie, Liefde

Moeder

23 september 2013 | 120w | geertjepaaij | 6 |

Hoe zou het geklonken hebben? Soms maalt die vraag nog door mijn hoofd. Boven mijn zwangere buik sloot de verpleging een verbond met mijn man. Als het ’s avonds laat zou gebeuren, zouden ze wachten met bellen. Het was een kwestie van dagen, maar niemand wist wanneer.
Ik had mijn moeder die middag nog een vanille ijsje gegeven. Daar was ze gek op. Haar kamer in het verpleeghuis keek uit op een hertenkamp.
‘Het is lente, kijk maar naar de natuur,’ wees ze. ‘Het nieuwe leven kondigt zich aan.’
Twee uur later zeilde ze weg: coma. De hersentumor sloeg ongenadig toe. Die nacht stokte haar ademhaling. Om acht uur belde de verpleging door dat ze vredig was ingeslapen. Rust zacht…

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van geertjepaaij of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »