Schrijf mee!
« »

Communicatie

Mijn oom Fons

19 augustus 2013 | 120w | Conny Hoogendoorn | 27 |

Mijn oom Fons, het ‘kleine’ broertje van mijn moeder, kon er een intens behagen in scheppen mijn vader te jennen. Dat lukte het beste met een kwinkslag over het koningshuis of ondeugend verhaaltje over meneer pastoor. Eén mop is een prachtige jeugdherinnering, omdat mijn vader ondanks zijn vooringenomenheid in de lach schoot:

‘Meneer pastoor, ik heb gezondigd’, stamelt Jantje bedeesd.
‘Vertel het me maar’, zegt meneer pastoor.
‘Ik heb een meisje gezoend.’
‘Ach jongen, dat is toch geen zonde.’
‘Ik heb op bed mijn lichaam tegen haar aan gedrukt’, bekent de jongen timide.
‘Ach jongen, ook dat is geen zonde. Is er nog meer gebeurd?’
‘Nee, meneer pastoor. Toen kwam mijn vader thuis.’
‘Ach jongen, dat is pas zonde …’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Conny Hoogendoorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »