Er buigt een meisje boven ons.
En wijst mij aan.” Die”
Ik probeer weg te kruipen.
Ik word op getild en in de armen van het meisje gelegd.
Een gezichtje dichtbij mij en een kus op mijn kop.
Ik word in een mandje gedaan, het ruikt naar een kat.
Bah.
Hobbelend word ik vervoert en zie mijn nest kleiner worden.
Dag boers, zusjes, dag mama.
Triest leg ik mijn kop neer.
Dan word ik naast het meisje gezet.
Die mij probeert te aaien.
Na deze lange rit mag ik eindelijk los.
Ik doe mijn eerste plas.
Op de deurmat.
“Geef niets hoor je moet nog veel leren”.
Zuchtend ga ik liggen.
Ik lik het meisje.
We worden vast wel vriendjes.
« Een goedmakertje
Resonanties van de werkelijkheid (1) »
« Een goedmakertje Resonanties van de werkelijkheid (1) »
Column
Mijn beleving
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Nell van der Eijk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Een goedmakertje Resonanties van de werkelijkheid (1) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Goede oefening, hier en daar een spelfoutje of tikfout, maar dat mag de pret van dit perspectief niet drukken. Leuk!
Ja, ik zou er nog even een spelling controle overheen halen… Inderdaad leuk perspectief.
Ik vind ‘het ruikt naar kat’ vreemd, omdat het zelf een kat is. Denk ik. Of niet? 🙂
Volgens mij is het een hondje.
Een hondje neem ik de spatie- en spelfouten niet kwalijk 😉
Om concreet te zijn: ‘op getild’ moet aan elkaar worden geschreven, ‘vervoert’ moet met een d, achter ‘hoor’ een komma. Verder iets te vaak ‘word’ in het verhaal, dat overigens leuk en invoelend is geschreven. Veelschrijvers kunnen hun stukjes zelf corrigeren (wat ze vaak doen). Ben je dat niet, dan kun je je aanpassingen aan Frank sturen (klopt dat nog?)