Schrijf mee!
« »

Eten & drinken, Mensen

Mieren

15 april 2013 | 120w | Mas Papo | 10 |

“Ik wil geen hagelslag”, zei de jongste gedecideerd.

Het was lente en alles gebeurde weer. Bomen vol knoppen, vogels fluitend. De vijver zat vol met kwakende kikkers die op en onder elkaar zaten en waarvan we het moeilijk vonden uit te leggen waarom dat was. Ja, weet zo’n kind veel en op dat moment besef je dat zoiets later ook nog wel aan de orde komt.
Verderop zagen we een bergje met zwarte vlekken. Toen we dichterbij kwamen bleken die vlekken kluiten mieren te zijn, die zo door elkaar krioelden dat het op de een of andere manier leek alsof er een doos levende hagelslag was leeggegooid. En dat hadden we dus niet moeten zeggen waar de jongste bij was.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mas Papo of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »