Met rode wangen van de winterkou
die door deze lente zwemt
komen zij binnen
Uitgelaten, moe, hongerig en opgewekt
Deuren klappen bij het voorbij stuiven
en de kat springt haastig naar een hoger plan
Boven klinkt iets van koude voeten
door hun opgewarmde stemmen heen
Onder een warme douche zie ik hun ogen schitteren van plezier
Het is geen lente in de buitenwereld
Maar in de hoofden van de optimisten
Kunnen we allang in zwembroek door de sloten zwemmen
In het echt
viel het wat tegen
Prachtig geschreven en de titel “met zonder jas”(glimlach) Spontaan krijg ik flashbacks naar de tijd dat onze kinderen klein waren.Een hartje voor dit verhaal