‘Het was weer een dolle boel vannacht,’ gniffelt mijn moeder. Haar hand plukt aan de lichtgele sprei die driekwart van het bed bedekt. Haar stem daalt een octaaf, terwijl ze haar verhaal vervolgt. ‘De zusters renden over de gang met patiënten. Het leek net een rolstoelenrace. En dat vlak voor Oud&Nieuw!’
‘Dan was het geen saaie bedoening. Slaap je wel genoeg?’
‘Ja hoor. Ik heb een leven als een luis op een zeer hoofd hier. Hoera voor het verpleegtehuis!’
Mijn moeders hersenschimmen kwellen haar in ieder geval niet. Ik maak mezelf tot hun bondgenoot zodat ik in contact blijf met mijn moeder.
De hersentumor zal haar vroeg of laat de genadeklap geven. Mijn herinnering aan haar pakken ze niet af…
« Jankend Kind
Therapie »
« Jankend Kind Therapie »
Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Mensenheugenis
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van GeertjePaaij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Jankend Kind Therapie »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Vanuit je hart en in je hart.
Mooi Geertje, hersenschimmen als belichaming van tumoren, en dan hun bondgenoot worden. Goed bedacht.
mooi, hoe je je moeder van binnenuit benadert, in haar hoofd kruipt
@Geertje, ik twijfel of het woord hersenschimmen hier op de goede manier gebruikt is.
Oud&Nieuw wordt volgens de officiële spelling geschreven als oud en nieuw. Het Witte Boekje is wat guller met hoofdletters in relatie tot feestdagen, maar ook in dat boekje bestaat Oud en Nieuw uit drie woorden.
Goed geschreven Geertje, vooral die details van het sprei etc… zorgen ervoor dat ik er even helemaal in zat.