Ze was zeventien, en volop in de puberteit. Haar ouders waren maar lastig. Volgend jaar werd alles anders. Dan ging ze studeren en op kamers wonen. Ze nam zich voor om elke dag een taartje te gaan kopen. Niet omdat ze gek op taart was, maar om het idee van de vrijheid. Op een nacht werd ze wakker van gefluister. Haar ouders praatten met elkaar. Haar moeder zegt haar: “Blijf jij hier, dan ga ik beneden de dokter bellen, want het gaat niet goed met pap”, en weg was ze. Ineens voelde ze hoe ze nodig hem had, haar vader. “Niet weggaan, pap, ik kan je nog niet missen”, fluisterde ze. Er zijn veel lessen te trekken uit een infarct.

@Lisette
– Haar ouders praatten met elkaar. Haar moeder zegt haar: “Blijf jij hier, dan ga ik beneden de dokter bellen, want het gaat niet goed met pap”,
Dit is erg onduidelijk. En niet goed mogelijk zonder dat er een nog een zin tussen wordt gezet. Immers moeder en dochter zijn niet op dezelfde kamer wanneer laatstgenoemde dat gefluister hoort.