Schrijf mee!
« »

Communicatie

Leven in een notendop 16

29 januari 2013 | 120w | Gavi Mensch | 13 |

Sloffend liep ze naar de gang, draaide de hoofdschakelaar om, haalde de zekering eruit en ging naar buiten.
Daar zat ik dan, in het schemerdonker.
Op het nachtkastje stond een kaars; ik stak hem aan en ging weer zitten.
Ik moest het even tot mij door laten dringen.
De vrouw die zojuist vertrokken was, was al 50 jaar echtgenote van mijn patiënt.
Ik begreep haar zo goed, ik had zo erg met haar te doen.
Ik keek naar de tiran die blijkbaar nog steeds angst aanjoeg, belde de begrafenisondernemer en vroeg om de patiënt toch maar snel op te halen omdat de elektriciteit afgesloten was en de koeling niet functioneerde.

Zijn laatste pesterijtje, dat van ‘thuis opgebaard’, zou niet doorgaan,

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gavi Mensch of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »