Wie wordt er niet week en nostalgisch bij het zien van een goudgele vlam uit een stapel brandhout? Lekker bij elkaar komen, een gitaar, de volksliedjes en dan zingen en drinken en lallen en wat al niet meer? Boven de gloeiende as laag vertellen we met de geur van rook in ons haar nog een paar spannende verhalen. Prachtig he? Vind ik ook. Vuur heeft iets magisch, betoverend. Soms steek ik gewoon een lucifer af om te kijken hoe hij langzaam opbrandt. Of hoe een vonkje een bosje stro doet branden. Ik deel het graag, maar het is mijn vuur. Ik steek het aan en ik kijk hoe het groeit voor mij! De heide, een bos, een prullenbak, een auto…
« Dorpsfeest?
Homo Servicus »
« Dorpsfeest? Homo Servicus »
Fictie
Kijk in het licht
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Dorpsfeest? Homo Servicus »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Zo zijn er helaas meer ….
@Lijmstok Een verhaal met een onverwachte wending. Goed verteld.
Opmerkingen:
– as laag
aslaag
– he
er moet een streepje op de e, afhankelijk van de uitspraak. Anders betekent het iets dat je vast niet bedoeld hebt.
Hè het verhaal begon zo gezellig… Leuk geschreven!