‘Het uitzicht is adembenemend.’
De inspanning die ik had moeten leveren om boven op de berg te komen had inderdaad mijn adem weggenomen. Mijn moeder keek dezelfde kant op als ik. Het uiteinde van haar wandelstok een meter voor haar voeten op het randje van de afgrond. Blind door onverwerkbaar verdriet had ik beloten tot zelfdoding.
‘Moet ik je een zetje geven?’
Ik keek mijn moeder aan. ‘Nee mam, ik wil het zelf doen.’ Ik gaf haar een kus, deed twee stapen naar voren en viel.
Ze aarzelde geen moment, wees met haar wandelstok naar de hemel en prikte daar een gat in.
Een draak vertoonde zich, spreidde zijn vleugels, strekte zijn klauwen en plukte haar zoon uit zijn val.
« Uitslapen
Olie in Equador »
« Uitslapen Olie in Equador »
Liefde
Inzicht in vertrouwen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Curacao Butterfly of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Uitslapen Olie in Equador »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Normaal hou ik niet zo van “deus ex machina” verhalen, maar deze is wel leuk 🙂
Klopt. Dat gat in de lucht is best leuk gevonden. Ik liet in mijn drie ‘dochterstukjes’ ook een draak figureren, maar die van jou is heel wat actiever. 😉
Ik was al bang dat niemand mij zou geloven.
@CuracaoButterfly Fantastisch geschreven!!
beloten = besloten?
Onverwacht einde = erg mooi.
Desiree, inderdaad\uiteraard besloten. Dankjewel.
Ineke, dankjewel.