Kon ik nog maar bij je langsgaan. Zandkoekjes, koffie met slagroom. De regulateursklok die de minuten wegtikt. Samen jeugdherinneringen ophalen aan de tijd toen jij ’s avonds mijn haren borstelde en in een vlecht deed.
Het weefsel kan zich niet losmaken van de draad. Nog steeds ben ik met je verbonden. Naarmate ik ouder word, neemt dit gevoel in intensiteit toe.
Het door mij zo verfoeide ‘vroeger’ krijgt een glans. Ik stop familiefoto’s niet langer weg. Het deed me altijd denken aan oude mensen die in het verleden leven. Nu zet ik de leukste foto neer. Onze benen bungelen over de pier van IJmuiden. Jij met je zomerjurk aan. Ik met mijn haren in twee vlechtjes. Wat een mooie strik…
« Kliekjesdag
Taaatoooeee!! »
« Kliekjesdag Taaatoooeee!! »
Familie, Liefde
Ingekapseld
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van GeertjePaaij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Kliekjesdag Taaatoooeee!! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Lief! Mijn hartje heb je.
Mooi Geertje. Ik voel de fijne herinnering.
Mooie, verstilde nostalgie, Geertje. <3
Hoi @Leonardo. Dank je wel. Ik sta er telkens weer versteld van dat ik op basis van het schrijfthema van de week iets fabriceer. Schrijven blijft een fascinerende bezigheid 😉
Ja, Geertje, schrijven is volgens mij echt jouw uitlaatklep. En het is nog prachtig om te lezen ook.
dit thema roept veel op, de zware en de lichte dingen; herinneringen bieden ook troost
Mooi beschreven.
Waardeer dit maar wat graag, ook mijn hart geef ik