Schrijf mee!
« »

Column, Familie

Ik lijk steeds meer op jou

5 september 2013 | 120w | Defrysk | 10 |

Ik heb al een tijdje dezelfde stem als mijn kwelgeest. Ik kon hem perfect nadoen en kon er nog om lachen. Maar nu praat ik zoals hij, zonder hem na te doen.
En sinds een tijdje zie ik hem in de spiegel. En houd me voor dat ik hem niet ben. Niet dat het een drama is of zo, maar zo nu en dan schrik ik er even van. Dat ik het ben en er toch uitzie zoals hij.
Ik heb hem in geen jaren gezien. De man die ik zo nu en dan meen te zien in de spiegel. En dat is ook niet nodig. Hij zit in me. Ook na zijn dood. Tot de dag dat ik sterf.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »