Schrijf mee!
« »

Fictie

Grimmig

26 februari 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 11 |

Het regent pijpenstelen, onweer ranselt de boomtoppen. Diep in het Hongerige Woud gaat de Eerste, een kromme oude eik, gebukt onder het niet aflatende noodweer. De omgeving licht op, “KRAK!”, een bliksemschicht splijt de woudreus in tweeën. Terwijl de Eerste sterft wordt in zijn binnenste iets kwaadaardigs wakker. “Raaa!”, vingers grijpen de verweerde bast waarna een donkere schaduw zich uit de gespleten stam wringt.

In een hut aan de rand van het bos verslikt Hans zich in zijn wortelstamp als plotseling alles op tafel begint te rammelen. Griet vraagt angstig: “Is het zover?” Hans knikt grimmig, schuift zijn bord weg en staat op. Hij pakt zijn jachtgeweer en zucht: “Vader is ontwaakt, hopelijk vindt hij de weg naar huis niet.”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »