Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Gebroken vallend

24 juli 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 9 |

Het touw breekt. Aargggh, mijn voeten verliezen grip, de grond brokkelt af. Naar beneden tuimelend grijp en zoek ik naar houvast. De tijd vertraagt, milliseconden worden minuten. Mijn bestaan flitst aan me voorbij, terwijl ik val.

Een doffe klap, lucht wordt uit mijn longen geperst. Mijn val breekt op een smalle richel, brokstukken kletteren langs me de diepte in. Mijn momentum dreigt me verder de afgrond in te storten. Panisch klem ik me aan de berg vast. Razend probeert mijn hart zich naar buiten te werken, een brok in mijn keel snijdt mijn adem af.

Blind zoek ik een reddingslijn. Het ruisen verdwijnt uit mijn oren, uit de verte hoor ik: “En daarom verlaat ik je.” De richel breekt af.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »