Fred-met-de-losse-handjes, noemde de maatschappelijk werker hem. Hij meent het niet zo, had Paula gezegd. Hij kan het niet helpen. Het is haar eigen schuld. Zij zeurt hem ook voortdurend aan zijn kop. Als hij weer nuchter is maakt hij het in orde. Dan brengt hij een bosje fresia’s mee. Altijd die vervloekte fresia’s, maar hij bedoelt het goed.
Paula heeft een moestuin, haar uitlaatklep. Het ligt op twintig minuten fietsen van hun huis dat vaak te klein was. Sla, stokbonen, wortelen: ze verbouwt er van alles. En ze kweekt er bloemen, in bedden van één bij twee meter. Iedere keer dat ze het bed met fresia’s sproeit, kan ze een grijns niet onderdrukken. Ze gedijen prima, op die godvergeten hufter.
« Tuinoorlog
Dramathematiek »
« Tuinoorlog Dramathematiek »
Fictie, Mensen
Fresia’s
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Leonardo Pisano of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Tuinoorlog Dramathematiek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Hey zelfde idee… great minds think alike! 😉
Goh, ik wist niet dat er zoveel verdorven zielen op dit platform zitten 😉 <3
😉 @Inge. Ik had jouw verhaaltje niet gezien.
😉 @geertje. A dirty mind is a *joint* forever…
Sterk geschreven.
‘k Moet ineens denken aan Woensdag Gehaktdag.
Prima stukje, alleen een moestuin als uitlaatklep, dat zie ik niet voor me. Een moestuin als afleiding? Na de laatste regel weten we dat het meer dan dat is.
@Fons
Een uitlaatklep is een beveiliging tegen overdruk en hier metaforisch gebruikt …
Ik heb geen moeite met uitlaatklep