Daarin verschilde de man van zijn zoon. Die deed lang met alles. Hij niet, hij was meer van kort en hevig. Zijn relaties, zijn studies, zijn werk, zijn hobby’s, alles kort en hevig. Zijn zoon was inmiddels al een tijdje getrouwd. Hij had een prima baan en werkte door aan zijn proefschrift, om zijn eerder begonnen studie netjes af te ronden. De man had al verschillende studies opgepakt, maar niet eentje afgerond. Ja, kort en hevig, snel studeren en snel weer vergeten. Soms zou hij willen zijn als zijn zoon, maar als ze elkaar spraken, wilde de zoon ook wel zijn zoals zijn vader. Een sprintje trekken en klaar, en niet altijd de duurloop van de dingen in het leven.


Doordacht.
Ja mooie tegenstelling & metafoor voor manier van leven.
Ik vind ‘de man’ en ‘de zoon’ zo onpersoonlijk, zie geen personages voor me. Liever mensen met een naam?
@Inge over namen heb ik inderdaad nagedacht, maar het werd zo’n “romannetje”. Toen maar besloten voor de vader en de zoon.
@Mas, een grappige invulling, als een soort metafoor. <3 Ik ben benieuwd, zoals Inge het al aangeeft, als je het wat persoonlijker maakt. Bijvoorbeeld ik-vorm.
@Mas mooi geschreven, mooie invulling van het thema
*Maar ik wou juist dat ik jou was*.
“De man” is afstandelijk, ja. “De zoon” vind ik wel kunnen.