Zijn ogen twee daiquiri’s,
de randen van zijn brilleglazen gekristalliseerd
in ijs, vooral bij de winter in zijn hart.
Als zijn ogen twee tequila’s zijn,
is het zout op de rug van zijn hand
naar zijn lippen gestegen,
het citroensap kleeft als een wonde aan zijn huid.
Huilen naar de maan
samen met de andere wolven op het feest.
Het amberen vocht van tranen
vergoten in een lang vergeten straat.
Hij is narcistisch zoals iedereen,
dicht voortdurend: ‘hikâ€
en soms, steeds minder,
wordt hij daarmee onderscheiden.
« Vakantiewerk
Lichtval »
« Vakantiewerk Lichtval »
Poëzie
DRONKEN DICHTER
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Jozef Faucompret of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Vakantiewerk Lichtval »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Recente reacties