Schrijf mee!
« »

Poëzie

DRONKEN DICHTER

9 september 2013 | 86w | Jozef Faucompret | 0 |

Zijn ogen twee daiquiri’s,
de randen van zijn brilleglazen gekristalliseerd
in ijs, vooral bij de winter in zijn hart.
Als zijn ogen twee tequila’s zijn,
is het zout op de rug van zijn hand
naar zijn lippen gestegen,
het citroensap kleeft als een wonde aan zijn huid.
Huilen naar de maan
samen met de andere wolven op het feest.
Het amberen vocht van tranen
vergoten in een lang vergeten straat.
Hij is narcistisch zoals iedereen,
dicht voortdurend: ‘hik”
en soms, steeds minder,
wordt hij daarmee onderscheiden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Jozef Faucompret of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »