Schrijf mee!
« »

Fictie, Maatschappij

Driekus

3 juli 2013 | 120w | Leonardo Pisano | 6 |

Kees en ik waren tien, die lente dat we Driekus ontmoetten. Hij woonde in een caravan in het bos en leerde ons te overleven: pijlen te snijden, ons te verstoppen en zo. Soms spijbelden we.
Op een dag had mijn moeder een betraand gezicht. Ze staarde naar mijn modderschoenen. ‘Geen zorgen,’ zei mijn vader, ‘beantwoord gewoon de vragen van de politie.’ Verdomme, is spijbelen zo erg? Ik ben geen verrader, dus zei natuurlijk dat ik Driekus niet kende.
[Drieƫndertig jaar verder]
Kees is opgepakt voor bezit van kinderporno, de idioot. En ik? Ik ben leider van het jeugdvoetbalteam. Nooit getrouwd, ingewikkeld verhaal. Als ik Driekus tegenkom zal ik hem steken met een zelfgemaakte pijl. Dan houdt het misschien eindelijk op.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Leonardo Pisano of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »