Een kennis van mij is net gestorven. Mooie man, krulletjes, inspirerend. Dat horen-van-sterven went nooit. Hij stierf in zijn slaap. Klaar, over, uit. Ik hoorde het bericht van een goede vriend met wie ik iets zakelijks moest bespreken. De combinatie van het woord ‘overleden’ met zijn naam leverde zoals altijd die vertraagde overbewuste reactie op. Wat? Hij? Echt? Waar moet je heen met al je paniek? Herinneringen drongen aan op chronologie. Vorig jaar zag ik hem nog op een reünie. De vriend en ik gingen nog even over hem door. Vervolgens roddelden we over iemand die we weer via hem kennen. Twee uur later moest ik opeens huilen. Hij was niet zozeer een goede vriend, maar wel echt nabij. Shit.
« De broer van Jeen
Ongezonde levensstijl: premie op zorgverzekering omhoog »
« De broer van Jeen Ongezonde levensstijl: premie op zorgverzekering omhoog »
Communicatie
Dominic
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Chris Bos of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« De broer van Jeen Ongezonde levensstijl: premie op zorgverzekering omhoog »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
heel herkenbaar en mooi omschreven
En nu nog een hartje maar dan niet anoniem
@Chris Treffend geschreven!
Opmerking:
– De combinatie van het woord ‘overleden’ met zijn naam leverde zoals altijd die vertraagde overbewuste reactie op.
Dan vraag ik me af: hoe vaak kan iemand overlijden?
– tegenwoordige en verleden tijd woorden door elkaar gebruikt. Ik zou opteren om door te gaan zoals je bent begonnen, in de tt dus. En ja, stierf blijft dan vt. 😉
Pfoe sterkte. Goed omschreven, heel herkenbaar dit.